https://www.hulahop.pl/wiadomosc/jakie-gry-karciane-dla-dzieci-i-calej-rodziny-zasady-gier-rodzaje-talii-i-zabawy-karciane/2587/ 2018-06-05 13:56:58.000000

Jakie gry karciane dla dzieci i całej rodziny? Zasady gier, rodzaje talii i zabawy karciane

Gra w karty to doskonała rozrywka dla całej rodziny. Rodzajów gier karcianych jest tyle, że z pewnością każdy znajdzie swoją ulubioną rozgrywkę. Istnieje wiele gier karcianych, których zasady są na tyle proste, by zrozumiały je dzieci.

W miarę dorastania dzieci można uczyć je coraz trudniejszych gier. Dzieci podczas gry w karty, oprócz tego, że świetnie się bawią, to dodatkowo nabywają nowych umiejętności. Trenują liczenie, logiczne myślenie czy samodzielne rozwiązywanie problemów. Dzieci muszą same planować rozgrywkę i próbować przewidywać ruchy innych graczy. Podczas gry w karty ćwiczy się także umiejętności interpersonalne. W jakie gry karciane grać z dziećmi? Które gry mogą je najbardziej zainteresować?

 

Ciekawe gry karciane dla dzieci

Dzieci mogą grać w karty od około trzeciego roku życia. Jest to wiek, w którym dziecko bez problemu zrozumie zasady prostych gier, w których trzeba dobierać karty parami. Nieco trudniejsze gry wymagają znajomości kolejności liczb - dziecko musi wiedzieć, która liczba jest większa, aby zrozumieć zasady rozgrywki. Gdy w karty grają młodsze dzieci, rodzice mogą albo nadzorować grę albo zagrać wspólnie z dziećmi. Starsze dzieci, umiejące liczyć i rozróżniać kolory kart, mogą bawić się same. Najpopularniejsze gry karciane dla dzieci to: Piotruś, kuku, pan, makao, gapa, łubudu i wojna. Niektóre z gier są nieco bardziej skomplikowane i dedykowane raczej starszym dzieciom. Poniżej omówione zostaną podstawowe zasady każdej z gier.

 

 

Warto wiedzieć!

Jeśli chcesz by twoje karty były bardziej trwałe nie zapomnij o koszulkach ochronnych. Utwardzane protektory zapewniają ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Jak dobrać ich odpowiedni rozmiar?

Sprawdź poradnik: Koszulki na karty - Jak dobrać rozmiar protectora?

Jakie gry karciane dla dzieci najlepsze ? Poznaj zasady w popularne gry karciane dla dzieci

Zasady gry Gapa

Każdy gracz dostaje 4 karty. Celem gry jest uzbieranie 4 kart o takiej samej wartości. Każdy gracz po kolei musi zdecydować, którą kartę odrzuci (jeśli ktoś ma co najmniej dwie takie same karty, to powinien je zostawić, ponieważ łatwiej będzie wtedy uzbierać dwie kolejne o takiej samej wartości). Pierwszy gracz odrzuca niepotrzebną kartę i kładzie ją zakrytą przed graczem z lewej strony, a od gracza z prawej bierze kartę, którą ten odrzucił. W każdej rundzie gracze odkładają po jednej karcie sąsiadowi z lewej i biorą kartę od sąsiada z prawej. Gracz, który uzbiera 4 takie same karty odkłada je na stół, pozostali gracze, gdy zauważą takie zachowanie, powinni również odłożyć swoje karty, nawet jeśli nie mają kompletu. Ten kto odłoży karty jako ostatni zostaje gapą i przegrywa.

 

Zasady gry w Kuku

W kuku osoba rozdająca daje każdemu po trzy karty, a jednej osobie 4. Celem gry jest uzbieranie albo trzech takich samych kolorów albo wartości. Osoba z czterema kartami przekazuje nadmiarową kartę osobie siedzącej obok w kierunku zgodnym z wskazówek zegara. Osoba, która ma trzy takie same karty krzyczy "kuku" i wygrywa. Ostatnia osoba, która nie zdobyła trzech takich samych kart ma za zadanie odgadnąć karty, które zebrali pozostali gracze.

 

 

Zasady gry w Łubudu

Łubudu. W grze każdy gracz otrzymuje po 7 kart. Osoba siedząca z lewej strony rozdającego rozpoczyna grę kładąc na stole dowolną kartę. Pozostali gracze muszą po kolei kłaść kartę pasującą kolorem lub wartością do karty leżącej na stole. Jeśli ktoś nie ma karty, która będzie pasowała do ostatnio wyłożonej, to należy dobrać kartę ze stosu kart odłożonych na bok po rozdaniu. Może zdarzyć się tak, że nie uda się dobrać żadnej pasującej karty, więc wtedy gracz musi spasować. Runda trwa do momentu, aż wszyscy wyłożą po karcie albo spasują. Rundę wygrywa osoba, która wyłożyła najwyższą kartę. Jeśli w jednej rundzie dwie osoby wyłożyły takie same karty, to wygrywa osoba, która zrobiła to wcześniej. Karty z danej rundy odkłada się na bok. Kolejna runda ma być rozpoczęta przez zwycięzcę poprzedniej. Grę wygrywa osoba, która pozbędzie się wszystkich kart albo zostanie z najmniejszą ilością kart w rundzie, gdy każdy z graczy zacznie pasować. Zwycięzca musi wykrzyknąć słowo "łubudu".

 

Zasady gry w Pana

Pan. W grę gra się kartami od dziewiątki. Ilość graczy - od dwóch do czterech. Karty rozdaje się po równo wszystkim graczom. Zaczyna osoba, która ma 9 kier (jeśli ma cztery dziewiątki, to może je wyłożyć jednocześnie - 9 kier kładziona jest na samym spodzie). Kolejni gracze dokładają na stos kartę albo o takiej samej wartości albo wyższą. Można dokładać jedną kartę albo cztery - wyjątek: można wyłożyć jednocześnie trzy dziewiątki, gdy na wierzchu jest dziewiątka kier. W grze nie mają znaczenia kolory. Jeśli gracz nie ma karty wyższej niż ostatnia leżąca na stosie lub gdy nie chce położyć karty - to musi dobrać ze stosu 3 karty. Dziewiątka kier zawsze zostaje na stole. Wygrywa osoba, która jako pierwsza wyłoży wszystkie swoje karty. Ten, kto jako ostatni zostanie z kartami, otrzymuje literkę P. Jeśli przegra znowu, dostaje A, a potem N. Osoba, która jako pierwsza przegra trzy razy - przegrywa całą rozgrywkę.

 

 

Zasady gry w wojnę

Wojna. Rozgrywka odbywa się między dwoma osobami. Talia kart rozdawana jest po pół - dla każdego gracza. Każdy gracz kładzie przed sobą stos zakrytych kart. Gracze jednocześnie wykładają po jednej karcie z góry stosu. Gracz, który wyłożył wyższą kartę zabiera obie karty i kładzie je na spód stosu. Jeśli obie karty są takie same, to gracze kładą na nie po jednej zakrytej karcie ze swojego stosu, a następnie po jednej odkrytej karcie. Gracz z kartą o wyższej wartości zabiera wszystkie sześć kart. Jeśli okaże się, że obie wyłożone, odkryte karty są takie same, to gracze znowu kładą po jednej zakrytej i jednej odkrytej karcie. Wojna trwa do momentu, aż któryś z graczy nie położy wyższej karty. Rozgrywkę przegrywa gracz, który straci wszystkie karty.

 

Zasady gry w Makao

Makao jest grą dość skomplikowaną dla początkujących. W różnych regionach Polski obowiązuje różne zasady, wprawieni gracze ustalają często swoje, luźne lub bardziej restrykcyjne zasady.

 

Jest to najbardziej skomplikowana z gra ze wszystkich wyżej wymienionych. W Makao muszą grać co najmniej dwie osoby. Górna granica graczy nie jest wyznaczona. W Makao karty dzieli się na zwykłe i na funkcyjne. Każdy gracz otrzymuje z talii po 5 kart. Jedną kartę z talii należy położyć na stole - nie może to być karta funkcyjna. Każdy gracz po kolei dokłada na stos kartę, która pasuje kolorem lub wartością do karty znajdującej się na szczycie stosu. Można położyć jedną, trzy lub cztery karty jednocześnie (np. trzy lub cztery dziewiątki, damy, asy itd.). Jeśli w talii są jokery, to jednocześnie można wyłożyć jeszcze więcej kart. Karta pasująca kolorem lub wartością kładziona jest jako pierwsza, pozostałe karty w dowolnej kolejności. Jeśli gracz nie ma pasującej karty albo nie chce wykładać żadnej karty, to musi dobrać ze stosu jedną kartę - może ją od razu położyć, o ile karta pasuje, lub dołożyć ją do swoich kart. W przypadku dobierania karty można położyć tylko tę jedną - np. gracz dobiera z talii szóstkę, która pasuje kolorem do ostatniej karty w stosie; gracz posiada inne szóstki w ręce, ale w tym wypadku nie może ich położyć z kartą dopiero co dobraną. Grę wygrywa osoba, która pozbędzie się wszystkich kart. Gdy gracz kładzie swoją przedostatnią kartę, to musi powiedzieć makao. Po położeniu ostatniej karty - po makale. Jeśli gracz może skończyć rozgrywkę wykładając np. trzy karty jednocześnie, to nie musi mówić makao, jednak po położeniu tych trzech kart - musi krzyknąć "Makao i po makale". Jeśli w którejś z powyższych sytuacji gracz nie wypowie w odpowiednim momencie tego hasła, a inny gracz to zauważy, to wtedy osoba, która zapomniała o powiedzeniu "makao" musi dobrać z talii 5 kart. Jeśli na stosie skończą się karty do dobierania, to trzeba przetasować wszystkie wyłożone do tej pory karty, zostawiając jedynie ostatnią kartę.  W grze mamy karty specjalne: dwójki i trójki, czwórki, walet, dama pik, as. Dwójki i trójki - jeśli jeden gracz wyłoży jedną z tych kart , to kolejna osoba musi dobrać dwie albo trzy karty, chyba że ma dwójkę, trójkę lub króla. W takim wypadku karty do brania sumują się i kolejny gracz albo dobiera karty albo dokłada kolejną kartę specjalną. czwórka to karta, która blokuje ruch kolejnego gracza na czas trwania jednej rundy. Gracz może czekać albo bronić się czwórką - wtedy kolejny gracz musi czekać dwie rundy albo bronić się itd. W niektórych wariantach zablokowanie można wymienić na dobranie karty. Walet pozwala na zażądanie od innych graczy wybranej karty. Każdy gracz po kolei dokłada kartę, a jeśli nie ma odpowiedniej - to dobiera jedną ze stosu. Dama pik - to karta, którą można położyć na każdą inną kartę. Natomiast as służy do zażądania zmiany koloru i dotyczy tylko następnego w kolejności gracza.

 

 

Inne rodzaje talii kart

W wymienione wyżej gry gra się klasyczną talią kart. Istnieją jednak gry, w które gra się specjalnymi taliami. Do takich zalicza się:

Piotruś. W tę grę mogą grać młodsze dzieci. Specjalna talia składa się z 25 kart (chociaż są warianty z większą ilością). W talii jest 12 par kart plus jedna dodatkowa zwana Piotrusiem. Karty rozdaje się graczom (w grę może grać od 2 do 5 graczy). Można rozdać wszystkie karty albo tylko część (np. po 4), a resztę odłożyć na kupkę. Gracze z kart, które mają w dłoni dobierają pary i odkładają je na bok. Następnie każdy gracz po kolei ciągnie jedną kartę od sąsiada (albo z kupki o ile została). Jeśli wyciągnięta karta tworzy parę z już posiadaną kartą, to gracz odkłada parę na kupkę i kolejka przechodzi dalej. Przegrywa gracz, który zostanie z Piotrusiem.
UNO - jest to gra zbliżona zasadami do Makao, jednak do UNO potrzebna jest specjalna talia kart, w której karty mają numery od 0 do 9 w czterech różnych kolorach. Oprócz tych kart w talii są jeszcze karty specjalne, które działają podobnie jak karty w Makao: karty stopu, karty zmiany kierunku oraz karty zmiany kierunku. W grę może grać nawet 10 osób.

 

Gry karciane dla całej rodziny

W zasadzie w każdą z wymienionych wyżej gier można grać całą rodziną. W "Wojnę" gra się zazwyczaj w dwie osoby. Zasady tej gry są proste i mogą w nią grać dzieci już od trzeciego roku życia. Najbardziej skomplikowaną z powyższych gier jest makao. Rozgrywka Makao może trwać nawet kilka godzin. W Makao można grać kilkoma taliami kart w zależności od ilości graczy. Zasady gry można także modyfikować, aby ją jeszcze bardziej uatrakcyjnić. Gra w Makao i inne gry, to doskonały pomysł na spędzenie czasu wspólnie z całą rodziną. Gry karciane to doskonała alternatywa dla gier komputerowych, które powoli wypierają klasyczne gry znane sprzed kilku czy kilkunastu lat. Karty są bardzo tanie, można zabrać je ze sobą wszędzie - w podróż, na piknik i nad rzekę. Jest to więc doskonały pomysł na ciekawe spędzanie czasu oraz zajęcie dzieci.

 

Inne zabawy karciane: memory, pasjans

Kartami, oprócz grania w powyższe gry, można bawić się także w inny sposób. Dzieci mogą ćwiczyć zręczność próbując ułożyć domki z kart.

Ciekawą i ćwiczącą pamięć dzieci zabawą są memory. Do gry w memory można użyć kart do gry w Piotrusia. Wystarczy odrzucić kartę bez pary - Piotrusia - i ułożyć karty obrazkami do dołu. Memory można także kupić jako samodzielną grę. Gracze po kolei odkrywają dwie dowolne karty i zapamiętują miejsca, w których leżą dane obrazki. Jeśli gracz odkryje kartę i będzie pamiętał, gdzie leży jej para, to po okryciu jej, para ląduje na stosiku obok, a gracz może wykonać jeszcze jedną próbę odkrycia kolejnej pary. Wygrywa gracz, który odkryje więcej par. 
Pasjans - jest to gra jednoosobowa. W pasjansie trzeba ułożyć karty według pewnej kolejności. W pasjansa gra się klasyczną talią kart.

 

Gry karciane dla dzieci online

Dzieci mogą grać w karty z komputerem lub z innymi graczami online. W wersji elektronicznej dostępne jest między innymi Makao, Pan, UNO, różne rodzaje pasjansa oraz memory. Gry karciane online mogą stanowić alternatywę dla klasycznej rozgrywki, jednak jeśli tylko rodzice mają możliwość, to warto, aby sami grali z dziećmi w karty.

 



W miarę dorastania dzieci można uczyć je coraz trudniejszych gier. Dzieci podczas gry w karty, oprócz tego, że świetnie się bawią, to dodatkowo nabywają nowych umiejętności. Trenują liczenie, logiczne myślenie czy samodzielne rozwiązywanie problemów. Dzieci muszą same planować rozgrywkę i próbować przewidywać ruchy innych graczy. Podczas gry w karty ćwiczy się także umiejętności interpersonalne. W jakie gry karciane grać z dziećmi? Które gry mogą je najbardziej zainteresować?

 

Ciekawe gry karciane dla dzieci

Dzieci mogą grać w karty od około trzeciego roku życia. Jest to wiek, w którym dziecko bez problemu zrozumie zasady prostych gier, w których trzeba dobierać karty parami. Nieco trudniejsze gry wymagają znajomości kolejności liczb - dziecko musi wiedzieć, która liczba jest większa, aby zrozumieć zasady rozgrywki. Gdy w karty grają młodsze dzieci, rodzice mogą albo nadzorować grę albo zagrać wspólnie z dziećmi. Starsze dzieci, umiejące liczyć i rozróżniać kolory kart, mogą bawić się same. Najpopularniejsze gry karciane dla dzieci to: Piotruś, kuku, pan, makao, gapa, łubudu i wojna. Niektóre z gier są nieco bardziej skomplikowane i dedykowane raczej starszym dzieciom. Poniżej omówione zostaną podstawowe zasady każdej z gier.

 

 

Warto wiedzieć!

Jeśli chcesz by twoje karty były bardziej trwałe nie zapomnij o koszulkach ochronnych. Utwardzane protektory zapewniają ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Jak dobrać ich odpowiedni rozmiar?

Sprawdź poradnik: Koszulki na karty - Jak dobrać rozmiar protectora?

Jakie gry karciane dla dzieci najlepsze ? Poznaj zasady w popularne gry karciane dla dzieci

Zasady gry Gapa

Każdy gracz dostaje 4 karty. Celem gry jest uzbieranie 4 kart o takiej samej wartości. Każdy gracz po kolei musi zdecydować, którą kartę odrzuci (jeśli ktoś ma co najmniej dwie takie same karty, to powinien je zostawić, ponieważ łatwiej będzie wtedy uzbierać dwie kolejne o takiej samej wartości). Pierwszy gracz odrzuca niepotrzebną kartę i kładzie ją zakrytą przed graczem z lewej strony, a od gracza z prawej bierze kartę, którą ten odrzucił. W każdej rundzie gracze odkładają po jednej karcie sąsiadowi z lewej i biorą kartę od sąsiada z prawej. Gracz, który uzbiera 4 takie same karty odkłada je na stół, pozostali gracze, gdy zauważą takie zachowanie, powinni również odłożyć swoje karty, nawet jeśli nie mają kompletu. Ten kto odłoży karty jako ostatni zostaje gapą i przegrywa.

 

Zasady gry w Kuku

W kuku osoba rozdająca daje każdemu po trzy karty, a jednej osobie 4. Celem gry jest uzbieranie albo trzech takich samych kolorów albo wartości. Osoba z czterema kartami przekazuje nadmiarową kartę osobie siedzącej obok w kierunku zgodnym z wskazówek zegara. Osoba, która ma trzy takie same karty krzyczy "kuku" i wygrywa. Ostatnia osoba, która nie zdobyła trzech takich samych kart ma za zadanie odgadnąć karty, które zebrali pozostali gracze.

 

 

Zasady gry w Łubudu

Łubudu. W grze każdy gracz otrzymuje po 7 kart. Osoba siedząca z lewej strony rozdającego rozpoczyna grę kładąc na stole dowolną kartę. Pozostali gracze muszą po kolei kłaść kartę pasującą kolorem lub wartością do karty leżącej na stole. Jeśli ktoś nie ma karty, która będzie pasowała do ostatnio wyłożonej, to należy dobrać kartę ze stosu kart odłożonych na bok po rozdaniu. Może zdarzyć się tak, że nie uda się dobrać żadnej pasującej karty, więc wtedy gracz musi spasować. Runda trwa do momentu, aż wszyscy wyłożą po karcie albo spasują. Rundę wygrywa osoba, która wyłożyła najwyższą kartę. Jeśli w jednej rundzie dwie osoby wyłożyły takie same karty, to wygrywa osoba, która zrobiła to wcześniej. Karty z danej rundy odkłada się na bok. Kolejna runda ma być rozpoczęta przez zwycięzcę poprzedniej. Grę wygrywa osoba, która pozbędzie się wszystkich kart albo zostanie z najmniejszą ilością kart w rundzie, gdy każdy z graczy zacznie pasować. Zwycięzca musi wykrzyknąć słowo "łubudu".

 

Zasady gry w Pana

Pan. W grę gra się kartami od dziewiątki. Ilość graczy - od dwóch do czterech. Karty rozdaje się po równo wszystkim graczom. Zaczyna osoba, która ma 9 kier (jeśli ma cztery dziewiątki, to może je wyłożyć jednocześnie - 9 kier kładziona jest na samym spodzie). Kolejni gracze dokładają na stos kartę albo o takiej samej wartości albo wyższą. Można dokładać jedną kartę albo cztery - wyjątek: można wyłożyć jednocześnie trzy dziewiątki, gdy na wierzchu jest dziewiątka kier. W grze nie mają znaczenia kolory. Jeśli gracz nie ma karty wyższej niż ostatnia leżąca na stosie lub gdy nie chce położyć karty - to musi dobrać ze stosu 3 karty. Dziewiątka kier zawsze zostaje na stole. Wygrywa osoba, która jako pierwsza wyłoży wszystkie swoje karty. Ten, kto jako ostatni zostanie z kartami, otrzymuje literkę P. Jeśli przegra znowu, dostaje A, a potem N. Osoba, która jako pierwsza przegra trzy razy - przegrywa całą rozgrywkę.

 

 

Zasady gry w wojnę

Wojna. Rozgrywka odbywa się między dwoma osobami. Talia kart rozdawana jest po pół - dla każdego gracza. Każdy gracz kładzie przed sobą stos zakrytych kart. Gracze jednocześnie wykładają po jednej karcie z góry stosu. Gracz, który wyłożył wyższą kartę zabiera obie karty i kładzie je na spód stosu. Jeśli obie karty są takie same, to gracze kładą na nie po jednej zakrytej karcie ze swojego stosu, a następnie po jednej odkrytej karcie. Gracz z kartą o wyższej wartości zabiera wszystkie sześć kart. Jeśli okaże się, że obie wyłożone, odkryte karty są takie same, to gracze znowu kładą po jednej zakrytej i jednej odkrytej karcie. Wojna trwa do momentu, aż któryś z graczy nie położy wyższej karty. Rozgrywkę przegrywa gracz, który straci wszystkie karty.

 

Zasady gry w Makao

Makao jest grą dość skomplikowaną dla początkujących. W różnych regionach Polski obowiązuje różne zasady, wprawieni gracze ustalają często swoje, luźne lub bardziej restrykcyjne zasady.

 

Jest to najbardziej skomplikowana z gra ze wszystkich wyżej wymienionych. W Makao muszą grać co najmniej dwie osoby. Górna granica graczy nie jest wyznaczona. W Makao karty dzieli się na zwykłe i na funkcyjne. Każdy gracz otrzymuje z talii po 5 kart. Jedną kartę z talii należy położyć na stole - nie może to być karta funkcyjna. Każdy gracz po kolei dokłada na stos kartę, która pasuje kolorem lub wartością do karty znajdującej się na szczycie stosu. Można położyć jedną, trzy lub cztery karty jednocześnie (np. trzy lub cztery dziewiątki, damy, asy itd.). Jeśli w talii są jokery, to jednocześnie można wyłożyć jeszcze więcej kart. Karta pasująca kolorem lub wartością kładziona jest jako pierwsza, pozostałe karty w dowolnej kolejności. Jeśli gracz nie ma pasującej karty albo nie chce wykładać żadnej karty, to musi dobrać ze stosu jedną kartę - może ją od razu położyć, o ile karta pasuje, lub dołożyć ją do swoich kart. W przypadku dobierania karty można położyć tylko tę jedną - np. gracz dobiera z talii szóstkę, która pasuje kolorem do ostatniej karty w stosie; gracz posiada inne szóstki w ręce, ale w tym wypadku nie może ich położyć z kartą dopiero co dobraną. Grę wygrywa osoba, która pozbędzie się wszystkich kart. Gdy gracz kładzie swoją przedostatnią kartę, to musi powiedzieć makao. Po położeniu ostatniej karty - po makale. Jeśli gracz może skończyć rozgrywkę wykładając np. trzy karty jednocześnie, to nie musi mówić makao, jednak po położeniu tych trzech kart - musi krzyknąć "Makao i po makale". Jeśli w którejś z powyższych sytuacji gracz nie wypowie w odpowiednim momencie tego hasła, a inny gracz to zauważy, to wtedy osoba, która zapomniała o powiedzeniu "makao" musi dobrać z talii 5 kart. Jeśli na stosie skończą się karty do dobierania, to trzeba przetasować wszystkie wyłożone do tej pory karty, zostawiając jedynie ostatnią kartę.  W grze mamy karty specjalne: dwójki i trójki, czwórki, walet, dama pik, as. Dwójki i trójki - jeśli jeden gracz wyłoży jedną z tych kart , to kolejna osoba musi dobrać dwie albo trzy karty, chyba że ma dwójkę, trójkę lub króla. W takim wypadku karty do brania sumują się i kolejny gracz albo dobiera karty albo dokłada kolejną kartę specjalną. czwórka to karta, która blokuje ruch kolejnego gracza na czas trwania jednej rundy. Gracz może czekać albo bronić się czwórką - wtedy kolejny gracz musi czekać dwie rundy albo bronić się itd. W niektórych wariantach zablokowanie można wymienić na dobranie karty. Walet pozwala na zażądanie od innych graczy wybranej karty. Każdy gracz po kolei dokłada kartę, a jeśli nie ma odpowiedniej - to dobiera jedną ze stosu. Dama pik - to karta, którą można położyć na każdą inną kartę. Natomiast as służy do zażądania zmiany koloru i dotyczy tylko następnego w kolejności gracza.

 

 

Inne rodzaje talii kart

W wymienione wyżej gry gra się klasyczną talią kart. Istnieją jednak gry, w które gra się specjalnymi taliami. Do takich zalicza się:

Piotruś. W tę grę mogą grać młodsze dzieci. Specjalna talia składa się z 25 kart (chociaż są warianty z większą ilością). W talii jest 12 par kart plus jedna dodatkowa zwana Piotrusiem. Karty rozdaje się graczom (w grę może grać od 2 do 5 graczy). Można rozdać wszystkie karty albo tylko część (np. po 4), a resztę odłożyć na kupkę. Gracze z kart, które mają w dłoni dobierają pary i odkładają je na bok. Następnie każdy gracz po kolei ciągnie jedną kartę od sąsiada (albo z kupki o ile została). Jeśli wyciągnięta karta tworzy parę z już posiadaną kartą, to gracz odkłada parę na kupkę i kolejka przechodzi dalej. Przegrywa gracz, który zostanie z Piotrusiem.
UNO - jest to gra zbliżona zasadami do Makao, jednak do UNO potrzebna jest specjalna talia kart, w której karty mają numery od 0 do 9 w czterech różnych kolorach. Oprócz tych kart w talii są jeszcze karty specjalne, które działają podobnie jak karty w Makao: karty stopu, karty zmiany kierunku oraz karty zmiany kierunku. W grę może grać nawet 10 osób.

 

Gry karciane dla całej rodziny

W zasadzie w każdą z wymienionych wyżej gier można grać całą rodziną. W "Wojnę" gra się zazwyczaj w dwie osoby. Zasady tej gry są proste i mogą w nią grać dzieci już od trzeciego roku życia. Najbardziej skomplikowaną z powyższych gier jest makao. Rozgrywka Makao może trwać nawet kilka godzin. W Makao można grać kilkoma taliami kart w zależności od ilości graczy. Zasady gry można także modyfikować, aby ją jeszcze bardziej uatrakcyjnić. Gra w Makao i inne gry, to doskonały pomysł na spędzenie czasu wspólnie z całą rodziną. Gry karciane to doskonała alternatywa dla gier komputerowych, które powoli wypierają klasyczne gry znane sprzed kilku czy kilkunastu lat. Karty są bardzo tanie, można zabrać je ze sobą wszędzie - w podróż, na piknik i nad rzekę. Jest to więc doskonały pomysł na ciekawe spędzanie czasu oraz zajęcie dzieci.

 

Inne zabawy karciane: memory, pasjans

Kartami, oprócz grania w powyższe gry, można bawić się także w inny sposób. Dzieci mogą ćwiczyć zręczność próbując ułożyć domki z kart.

Ciekawą i ćwiczącą pamięć dzieci zabawą są memory. Do gry w memory można użyć kart do gry w Piotrusia. Wystarczy odrzucić kartę bez pary - Piotrusia - i ułożyć karty obrazkami do dołu. Memory można także kupić jako samodzielną grę. Gracze po kolei odkrywają dwie dowolne karty i zapamiętują miejsca, w których leżą dane obrazki. Jeśli gracz odkryje kartę i będzie pamiętał, gdzie leży jej para, to po okryciu jej, para ląduje na stosiku obok, a gracz może wykonać jeszcze jedną próbę odkrycia kolejnej pary. Wygrywa gracz, który odkryje więcej par. 
Pasjans - jest to gra jednoosobowa. W pasjansie trzeba ułożyć karty według pewnej kolejności. W pasjansa gra się klasyczną talią kart.

 

Gry karciane dla dzieci online

Dzieci mogą grać w karty z komputerem lub z innymi graczami online. W wersji elektronicznej dostępne jest między innymi Makao, Pan, UNO, różne rodzaje pasjansa oraz memory. Gry karciane online mogą stanowić alternatywę dla klasycznej rozgrywki, jednak jeśli tylko rodzice mają możliwość, to warto, aby sami grali z dziećmi w karty.

 



Kategoria: Poradniki
Data: 05.06.2018
Social
5,0
4 oceny
2 komentarzy
Moja ocena
Lista komentarzy jest pusta.